Stichting Smiles

In gesprek met… Goofie

Hoi Goofie! Je bent al heel wat jaartjes vrijwilliger bij Stichting Smiles. Weet je nog hoe dat is begonnen?

Ik had het er met Lisa nog over…ik heb echt geen idee! Dat zoeken we even op…

 

Ah, gevonden! Je was hulpouder bij Samen Smiles Amsterdam, met de Lidwina school. Dus dat was in december 2008. Wat kennen we elkaar al lang! Je hebt bij heel veel activiteiten geholpen in de tussentijd. Welke vond je de leukste?

Survival! Iets sportiefs vind ik sowieso het leukste, die blijven altijd hangen. Kinderen helpen die denken dat ze het niet kunnen. Je ziet ze op zo’n dag groeien. Ze overwinnen zichzelf echt en je ziet ze stralen! Daar word ik helemaal blij van.

 

Vind je ook wel eens iets minder leuk bij Smiles?

Dat ik niet overal aan mee kan doen op zo’n dag, haha! Ik wil alles tegelijk doen, ik heb altijd het gevoel dat ik iets mis. Maar het komt dan daarna wel. Ik vind afwisseling bij verschillende onderdelen het leukst.

 

Je bent wel echt heel erg leuk met de kinderen. Heb je veel ervaring met kinderen met een beperking?

Nee, ik werk wel met kinderen. Ik werk bij de tussenschoolse opvang van een lagere school. Soms weten collega’s bijvoorbeeld niet zo goed hoe ze met een kind in gesprek moeten komen, of vinden ze een kind vervelend, maar dat zijn ze helemaal niet! Ik vind dat moeilijk, ik wil dat graag oplossen. Hoe ze anders kunnen reageren.

Ik heb zelf wel 2 kinderen. Maar ik weet dit niet vanuit een opleiding of zo. Mijn moeder had vroeger contact met een gehandicapte vrouw, daar ging ze 1x in de 2 weken leuke dingen mee doen. Toen ging ik ‘n keer mee want ik wilde het zien, was zelf nog een kind. Die vrouw vond het heel gezellig met mij! Vanaf dat moment ben ik meegegaan. Ze woonde in een speciaal zorghuis, ik ben daar ook eens gaan logeren. Iedereen vond het heel leuk!

 

Wat doe je verder nog meer in je dagelijkse leven?

Ik begin ’s morgens met wandelen of hardlopen met mijn 4 honden, toeristen vinden dat geweldig (Goofie woont in Amsterdam). Daarna ga ik naar mijn overblijfwerk op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag. En ’s middags rusten. En dan alweer wandelen. Ik moet heel gezond eten, daar ben ik altijd lang mee bezig. En dan ’s avonds sporten voor mijn gezondheid.

Ik heb de ziekte van Crohn. Dat heb ik al vanaf mijn 25e, maar ik heb in ’98 heb ik pas de diagnose gehad. Heb ik er toch 5 jaar lang mee rondgelopen zonder dat ik wist wat het was. Als gevolg daarvan moet ik in het dagelijks leven: rusten, sporten, gezond eten én leuke dingen doen.

Ik heb wel pijn maar ik probeer ook gewoon dingen te doen waardoor ik er niet zoveel mee bezig ben. Ik vind het niet zo fijn om het er met de meeste mensen over te hebben. Dus soms ‘verberg’ ik het een beetje. Dan denk ik: OK, ik heb een ziekte maar het gaat niet mijn leven te bepalen.

 

Vind je het lastig dat het een onzichtbare ziekte is?

Soms. Ik ben energiek, dus vaak snappen mensen niet dat ik ziek ben. Want ik zie er niet ziek uit. Ik word bijvoorbeeld van sommige dingen eten heel ziek. Ik ga ook vroeg naar bed, dat moet ik ook vaak uitleggen. Maar zonder medicijnen kan ik toch wel een heel fijn leven hebben!

 

En als je ergens ben en je hebt last, wat doe je dan?

Bijvoorbeeld op een feestje dan leg ik het uit of ik ga even naar het toilet. Soms ga ik even naar buiten. Soms ga ik zelfs hardlopen, dat helpt wel. Ik wil liever niet zomaar weg. Soms ga ik op voorhand niet, want dan weet ik dat het toch niks wordt. Ik plan ook rustmomenten in. Het is belangrijk om goed voor jezelf te zorgen.

 

Wat zijn je hobby’s?

Ik ben gek op wandelen op het strand. En fietsen, ik ben net in Frankrijk geweest. Op de fiets kom je op veel mooiere plekken dan met de auto, en met wandelen zie je maar een klein stukje.

En mensen zijn ook mijn hobby, uren in het park praten of met daklozen, of met een kindje in een speeltuin. Ik ga 1x per week met mijn ouders naar aqua aerobics, dan hou ik mijn moeder vast (ze heeft een evenwichtsstoornis). Dan zit ik tussen 40 bejaarden. Is ook heel leuk om te doen! Iedereen heeft zijn eigen verhaal, we hebben de leukste gesprekken.

Mijn dochters zijn ook belangrijk! Die zijn allebei 22 nu. En mijn vrienden ook.

Mijn dochters, ouders en vrienden, dat zijn mijn hobby’s.

 

En vertel eens iets over je huisdieren?

Mijn 1e hondje komt uit Turkije, ze heet Zenja. Ze zat eerst 4 maanden lang in het asiel, ze werd de hele dag gebeten. Ze was heel bang voor andere honden, maar niet voor mensen, want ze kon heel goed vragen om eten. Mijn Turkse actrice, haha. Toen kwam er een 2e hondje, Zoë. Een pittig hondje. Die wilde ik erbij zodat de eerste beter voor zichzelf opkwam. De 3e is Zacha, die komt uit Kreta. Ze was al geadopteerd in Nederland, maar zat bij een hondje zonder achterpootjes maar met wieltjes. Die bewoog niet zoveel, maar Zacha heeft veel meer beweging nodig. Dat zou tijdelijk zijn, maar ik heb haar maar gehouden, haha. En nummer 4 komt van een vriendin uit Lesbos. Die hond was eerst doodsbang maar is nu de brutaalste. Ze is echt goed voor de roedel. Ze gaat met Zacha op avontuur. Met Zoë kan ze heel goed spelen.

 

Bedankt voor dit leuke gesprek, Goofie! We zien je snel weer!

Stichting Smiles

Karel Doormanlaan 131
1215 NM, Hilversum

035 - 628 86 86
info@stichtingsmiles.nl
IBAN: NL77RABO0152363165

Schrijf je in voor de nieuwsbrief!

Met veel dank aan al onze sponsors, met name:

 

doofnl_logo_2015_Klein

 
 

Printweb Logo

Rabobank

HelloDialog